Cabaretier en columnist

Nooit heb ik me herkend in het perfecte plaatje. Integendeel. Als kind was ik een onhandige spillepoot met bril en boek. In het schrijven van fantasieverhalen vond ik troost. Ik liet varkens vliegen en kasten praten. Deze kleine gekte bleef me altijd trekken. De wereld van verwondering bood meer soelaas dan die van hypotheek en snelle auto.

Na het Nijmgeegse proeven aan studies als psychologie en filosofie, werd ik uiteindelijk dramatherapeut in de psychiatrie. Maar aangezien ik beter tot mijn recht kwam als clown dan als volwaardig behandelaar, stapte ik over op het maken van cabaret. De lach had ik immers aan m’n kont hangen. De opleiding aan de Koningstheateracademie gaf me vleugels en in 2004 won ik op Cameretten de persoonlijkheidsprijs.